خاک تو گلگون به خون مردهاست...خاک تو زیباترین خاک هاست
یا مقلب القوب و الابصار یا مدبرالیل و النهار
یا محول الحول والاحوال حول حالنا الی احسن الحال
حلول سال نو و بهار پر طراوت را که نشانه قدرت لا یزال الهی و تجدید
حیات طبیعت می باشد را به تمامی عزیزان تبریک و تهنیت عرض نموده
و سالی سرشار از برکت و معنویت را از درگاه خداوند متعال و سبحان برای
شما عزیزان مسئلت می نمایم.
عزیز دل هنوز کـه از زمین سـراغ اسمانــیان را
می گـیری! اینـگونه سر در گــریبان خاک مبـر.
رمـل های فـکه رد پای خوبان را به باد سـپرده
است.اگر به دنبال جای پای عزیزانت می گردی
به اسمان فکه سری بزن . فکه عرفات حاجیان
راهـیان نـور است . کفــش از پـا و دل از دنیـا
بر می کنی و به دنبال قطره ای از زلال معـرفت
می گردی . می دانـم تشـنگی امـانت را بریـده
است.اما به حرمت اقایمان، حضرت حجت(عج)
و به حرمت جد لب تشنه اش حسین (ع) و به
یـاد علـمدار دشـت کــربلا اب را به اب بسـپار و
دلت را به اسمان .
هر ذره از خاکش زر ناب است و هر قطعه از
اسمانش بهشت برین.انگار اسمان و زمینش
با هم پیوندی دیرینه دارند.اینجا نقطه ی پرواز
است.نقطه ی وصل.اینجا طلاییه است و طلاییه
ریسمانی است که اگر به ان بیاویزی تا اوج خواهی
رسید تا خدا.به طلاییه که رسیدی بالهایت را بگشا
و اماده پرواز شو.....
دست از مس وجود چو مردان ره بشوی
تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی
دل ما تنگه براتون شهدا
قربون عهد وفاتون شهدا
سر و جون ما فداتون شهدا
چقدر شلمچتون صفا داره
بوی عطر خاک کربلا داره
هر دلی که عشق کربلا داره
آرزوی دیدن شما داره
ای شلمچه ای بهشت شهدا
ا ی زمین لاله گون و با صفا
خاک تو بوی خوش وفا می ده
بوی مظلومی لاله ها می ده
ای بهشت لاله های فاطمه(س)
سرنوشت لاله های فاطمه(س)
عشقتون سرشته بند با گل ما
نمی ره یاد شما از دل ما
عاشقان با وفا جاتون خالی
شهدا آی شهدا جاتون خالی
به فتح المبین که می رسی دیگر پاهایت به فرمان تو نیستند.
می روی ،می دوی،به دنبال چه می گردی زائر بی تاب سرزمین نور؟
اگر می خواهی اسمانی شوی در زمین چرا جستجو می کنی؟
سنگر های عشق و شیارهای درد را یک به یک می گردی.
اری اینجا نقطه ی عروج و پرواز خوبان است.
اری، اینجا زمینش اسمانی است. حق داری، پس بگرد.
جستجو کن.قدمگاه ان عزیزان سفر کرده را.
در نقطه ی عروج بایست .و بال هایت را به وسعت اسمان
دلت باز کن . لحظه ی پرواز است.از اینجا تو تمامی
قله های نور را فتح خواهی کرد.
کدام گوشه ی دنیا نهفته روی چو ماهت
اله من ز که پرسم نشان یوسف چاهت
چقدر ناز غزل را کشیده ام که سراید
تمام سوز دلم را ز دوردست نگاهت
به کوچه های عبورت چقدر آب بپاشیم
یواشکی من و این چشم های مانده به راهت
هنوز می رسد از لا به لای این همه تقویم
صدای ندبه و زاری ز جمعه های پگاهت
چه قصه ها که شنیدم ز کودکی ز ظهورت
نیامدی و شدم خود چه قصه گوی پر اهت
چقدر هلهله دارد طنین سبز طلوعت
چقدر همهمه دارد گدای این همه جاهت
چگونه جان بسپارم به پای سرخ ظهورت
به وقت گفتن این شعر و یا رکاب سپاهت
شکسته بال عروجم ز تیرهای معاصی
خدا کند که نیفتم ز دیدگان سیاهت
تمام شهر و محل را سپرده ام که بگویند
به هر کجا که تو هستی خدا به پشت و پناهت
دعاترین دعاها همین دعای نگار است
امان بده که بمیرم به پای بقیت الاهت
دراین دنیایی که ما هستیم فاصله ها را نه
پول تعیین می کند و نه چاکرم نوکرم قلابی
چاپلوسانه ی چاپلوسان و" نه منم زدن "های
اهل " من "
این دنیا دنیایی که در روز دهم مهرش بچه ها با
دست خالی تانک های دشمن را در بین
کشتارگاه و راه اهن از کار انداختند و زمین گیر
کردند و بعد در حالی که دشمن پا به فرار
گذاشته بود،به جای تعقیب دشمن،روی
سنگفرش داغ خیابان با ابی که از زره پوش
دشمن غنیمت گرفته بودند وضو گرفتند و به
نماز ایستادند،زیرا که خورشید در حال غروب
کردن بود،وقت برای جنگیدن بسیار است اما
برای نماز اندک مگر نه اینکه برای نماز
می جنگیدن.............
الرحیل ! الرحیل ! اکنون بنگر حیرت میان
عقل و عشق را ! اکنون بنگر حیرت عقل
و جرات عشق را . بگذار عاقلان ما را به
ماندن بخوانند . راحلان طریقت عشق
می دانند که ماندن نیز در رفتن است .
شهید اوینی 
همسفر
یادش به خیر،چقدر خوش گذشت.همسفر بودن با بچه هایی که
از جنس ادم نبودن،دلاشون همه دریایی بود.اومده بودن تا با
شهدای حویزه عهدی جدید ببندند.تا بر سرمزار شهدای قواص ناله سر بدن ،
تاتوی غروب شلمچه زیارت عاشورا بخوانند.من برای چی رفته بودم .
بذار از خودم برات بگم،از اینکه چه جوری بودم،کجاها پاگذاشتم،
چی ها دیدم و با چه حالی از اونجا رفتم،من پر از شور بودم،
پر از افکار قشنگ،پر از ذهنیات زیبا،خودتم میدونی نا سلامتی با هم همسفر بودیم
.راهی جنوب شدم تا ببینم چقدر با اونایی که بهشون دریا دل میگن فرق دارم؟
می تونم باهاشون دوست بشم؟می تونم شاگرد کلاس ایثار و رشادت بشم؟
اصلا من و توی دنیاشون راه می دن؟می تونم حال و هواشونو بفهمم؟
جات خالی رفیق،عجب جایی بود.خودتم یه نیم نگاهی به عکساشون بندازی
می فهمی اونجا چه حس و حال خوبی داشتیم،
تا نیای و نبینی نمی تونی خوب خوب متوجه بشی خودمونیم،
این خط جنوب چه دلاورایی به خودش دیده،از شهید همت بگیر تا کاوه و برونسی...
اگر بدونی خاک هویزه چه قدر ارومت می کنه،قول میدم
از همه ی ارامش بخشهای دنیا دل بکنی و بهش پناه ببری،
اگر قشنگیه غروب خورشید طلاییه رو ببینی حیفت میاد چشات رو
به هر صحنه و هر منظره بفروشی.دهلاویه که بری و به یادگاری های
موزه ی چمران نگاه کنی غرور فخر توی رگات به جوش میاد،
حاضری تمام دلخوشی ها و دار وندارت رو خرج کنی
تا فقط یکی از اون همه افتخارات رو داشته باشی،
می تونی روحت رو توی اروند غسل بدی و پاک و طاهر برش داری
و توی نسیم شلمچه پروازش بدی و بعدش دورخاکریزهای فکه طواف کنی
اخر سر هم که می دونی از پادگان دو کوهه از جایی که رزمنده ها
به جبهه اعزام می شدن،از همون جایی که سید مرتضی اوینی
بهش میگفت: "دو کوهه ایا دوست داری که پادگان یاران امام مهدی(عج) نیز باشی ؟
به جایی که پر از ارامش و راحتیه و وصفش از توانایی من خارجه،
جایی که دیگه برای دل بزرگم کوچک نیست،رفتم.دوست خوبم!
ان اقلاکیان رفتن تا من و تو به خومودمون یه تلنگری بزنیم.
شاید فردا،نه اصلا همین امروز نوبت تو و من باشه،چه جوری میریم؟
چه کارایی برای خودمون کردیم؟ قبل از اینکه چمدونمون و ببندند
زیر بال و پر چند نفر و بگیریم؟اومدن دست خودت نیست.
چقدر موندن و چه وقت رفتن هم همینطور،چیزی که اختیارش روداری
چه جوری موندن و چه جوری رفتن،میدونی هر جوری بمونی همون جوری هم میری،
دوست داری چه جوری بمونی؟توی شور و شوق یا توی سردرگمی و کسالت؟
دوست داری چه جوری بمیری؟توی سر مستی یا توی سجده؟
خوش به حال اونا که توی اوج پاکی رفتند
اجرشون با بی بی زهرا
یــا علـــــــــی
سلام به همگی
بازم امتحان
من امتحانام داره شروع میشه تا بعد از امتحانام
دیگه نمیام
واسم دعا کنید
در طول ترم
هیچی نخوندم
یا علی
از زخم شناسنامه دارند هنوز
در مسجد خون اقامه دارند هنوز
انان همه از تبار باران بودند
رفتند ، ولی ادامه ، دارند هنوز
اطاعت از خامنه ای ، اطاعت از امام است ، هر کس منکر
این معنا شود ،مطمئن باشید در خط امام نیست و
هر کس بگوید اطاعت از امام ،
غیر از اطاعت از ایت...خامنه ای است،در خط امریکاست.
روح الله خمینی(ره)
به خدا منتظر ماست ؟! به مهتاب قسم ! به فریاد قسم !
به غم غربت ان یار قسم!که نه دل ماند و نه دلدار !
ندانم که چه شددر پی دیوار ! به بر عشق دگر بار صد بار تنیدیم
ز اغیار بیا تا به خود اییم چه کردیم ؟ چه خواندیم ؟
به سوی که راندیم ؟
این چنین مانده تنها و به تماشای چه ماندیم؟
بیا تا به خود اییم به غم عشق در اییم... به سوی خیمه دلدار شتابیم
و چنین نغمه سراییم:
او در به در ماست به خدا منتظر ماست
خدا قوت سید علی
استراتژي حضرت امام (ره) در برخورد با مخالفين داخلي انقلاب و اسلام
منافق ها هستند كه برتر از كفارند ، اني كه مسلمان مي گويد هستم و بر ضد اسلام عمل مي كنند و مي خواهد به ضد اسلام عمل بكند ، آن است كه در قرآن بيشتر از آنها تكذيب شده تا ديگران ، ما سوره منافقين داريم ، اما سوره كفار نداريم ، سوره منافقين داريم كه براي منافقين از اول شروع مي كند اوصافشان را مي گويد . اسلام هميشه گرفتار يك همچو جمعيت هايي بوده است . در صدر اسلام زياد جمله هست در زمان حكومت امير المؤمنين (ع) زياد ، اينها بودند . در زمان خود پيغمبر اكرم (ص) زياد بودند و همينطور در طول تاريخ ، اسلام گرفتار يك همچون مسائل بوده است و گرفتار اين كه اشخاص هم از خود مسلمان ها ، مردم خوب ،مردم اسلامي گول مي خورند ، از اينها ، از اين اشخاص كه با صورت اسلامي مي امدند وحي مي كردند ، گول مي خوردند .
((همه آرمان و آرزوي ملت و دولت و مسوولين كشورماست كه روزي فقر و تهيدستي در جامعه ما رخت بربندد و مردم عزيز و صبور و غيرتمند كشور از رفاه و زندگي مادي و معنوي برخوردار باشند .
… ما بايد تمام تلاشمان را بنماييم تا به هر صورتي كه ممكن است خط اصولي دفاع از مستضعفين را حفظ كنيم .
روح الله خمینی
وصيتنامة سياسي ـ الهي
بسمالله الرحمن الرحيم
اكنون ببينيم چه گذشته است بر كتاب خدا، اين وديعة الهي و ماترك پيامبر اسلام ـصليالله عليه و آله و سلم ـ مسائل أسفانگيزي كه بايد براي آن خون گريه كرد، پس از شهادت حضرت علي(ع) شروع شد. خودخواهان و طاغوتيان، قرآن كريم را وسيلهاي كردند براي حكومتهاي ضد قرآني؛ و مفسران حقيقي قرآن و آشنايان به حقايق را كه سراسر قرآن را از پيامبر اكرم ـ صليالله عليه و آله و سلم ـ دريافت كرده بودند و نداي اِنّي تاركٌ فيكُمُ الثقلان در گوششان
بود با بهانههاي مختلف و توطئههاي از پيش تهيه شده، آنان را عقب زده و با قرآن، در حقيقت قرآن را ـ كه براي بشريت تا ورود به حوض بزرگترين دستور زندگاني مادي و معنوي بود و است ـ از صحنه خارج كردند؛ و بر حكومت عدل الهي ـ كه يكي از آرمانهاي اين كتاب مقدس بوده و هست ـ خط بطلان كشيدند و انحراف از دين خدا و كتاب و سنت الهي را پايهگذاري كردند، تا كار به جايي رسيد كه قلم از شرح آن شرمسار است.
و اخيراً قدرتهاي شيطاني بزرگ به وسيلة حكومتهاي منحرفِ خارج از تعليمات اسلامي، كه خود را به دروغ به اسلام بستهاند، براي محو قرآن و تثبيت مقاصد شيطاني ابرقدرتها قرآن را با خط زيبا طبع ميكنند و به اطراف ميفرستند و با اين حيلة شيطاني قرآن را از صحنه خارج ميكنند. ما همه ديديم قرآني را كه محمدرضا خان پهلوي طبع كرد و عدهاي را اغفال كرد و بعض آخوندهاي بيخبر از مقاصد اسلامي هم مداح او بودند. و ميبينيم كه ملك فهد هر سال مقدار زيادي از ثروتهاي بيپايان مردم را صرف طبع قرآن كريم و محالّ تبليغاتِ مذهبِ ضد قرآني ميكند و وهابيت، اين مذهب سراپا بياساس و خرافاتي را ترويج ميكند؛ و مردم و ملتهاي غافل را سوق به سوي ابرقدرتها ميدهد و از اسلام عزيز و قرآن كريم براي هدم اسلام و قرآن بهرهبرداري ميكند. ما مفتخريم و ملت عزيز سرتاپا متعهد به اسلام و قرآن مفتخر است كه پيرو مذهبي است كه ميخواهد حقايق قرآني، كه سراسر آن از وحدت بين مسلمين بلكه بشريت دم ميزند، از مقبرهها و گورستانها نجات داده و به عنوان بزرگترين نسخة نجات دهندة بشر از جميع قيودي كه بر پاي و دست و قلب و عقل او پيچيده است و او را به سوي فنا و نيستي و بردگي و بندگي طاغوتيان ميكشاند نجات دهد.
ما مفتخريم كه بانوان و زنان پير و جوان و خرد و كلان در صحنههاي فرهنگي و اقتصادي و نظامي حاضر، و همدوش مردان يا بهتر از آنان در راه تعالي اسلام و مقاصد قرآن كريم فعاليت دارند؛ و آنان كه توان جنگ دارند، در آموزش نظامي كه براي دفاع از اسلام و كشور اسلامي از واجبات مهم است شركت، و از محروميتهايي كه توطئة دشمنان و ناآشنايي دوستان از احكام اسلام و قرآن بر آنها بلكه بر اسلام و مسلمانان تحميل نمودند، شجاعانه و متعهدانه خود را رهانده و از قيد خرافاتي كه دشمنان براي منافع خود به دست نادانان و بعضي آخوندهاي بياطلاع از مصالح مسلمين به وجود آورده بودند، خارج نمودهاند.
و ما و ملتهاي مظلوم دنيا مفتخريم كه رسانههاي گروهي و دستگاههاي تبليغات جهاني، ما و همة مظلومان جهان را به هر جنايت و خيانتي كه ابرقدرتهاي جنايتكار دستور ميدهند متهم ميكنند. كدام افتخار بالاتر و والاتر از اينكه امريكا با همة ادعاهايش و همة ساز و برگهاي جنگياش و آنهمه دولتهاي سرسپردهاش و به دست داشتن ثروتهاي بيپايانِ ملتهاي مظلوم عقبافتاده.
من اكنون به ملتهاي شريف ستمديده و به ملت عزيز ايران توصيه ميكنم كه از اين راه مستقيم الهي كه نه به شرقِ ملحد و نه به غربِ ستمگرِ كافر وابسته است، بلكه به صراطي كه خداوند به آنها نصيب فرموده است محكم و استوار و متعهد و پايدارْ پايبند بوده، و لحظه ] اي [ از شكر اين نعمت غفلت نكرده و دستهاي ناپاك عمال ابرقدرتها، چه عمال خارجي و چه عمال داخلي بدتر از خارجي، تزلزلي در نيت پاك و ارادة آهنين آنان رخنه نكند؛ و بدانند كه هرچه رسانههاي گروهي عالم و قدرتهاي شيطاني غرب و شرق اشتلم ميزنند دليل بر قدرت الهي آنان است و خداوند بزرگ سزاي آنان را هم در اين عالم و هم در عوالم ديگر خواهد داد. «إنَّه وليُّ النِّعَم و بِيَدِه ملكوتُ كلِّ شي ء ٍ».
مطلب را تذكر ميدهم:
1) ـ اكنون كه من حاضرم، بعض نسبتهاي بيواقعيت به من داده ميشود و ممكن است پس از من در حجم آن افزوده شود؛ لهذا عرض ميكنم آنچه به من نسبت داده شده يا ميشود مورد تصديق نيست، مگر آنكه صداي من يا خط و امضاي من باشد، با تصديق كارشناسان؛ يا در سيماي جمهوري اسلامي چيزي گفته باشم.
2) ـ اشخاصي در حال حيات من ادعا نمودهاند كه اعلاميههاي اينجانب را مينوشتهاند. اين مطلب را شديداً تكذيب ميكنم. تاكنون هيچ اعلاميهاي را غير شخص خودم تهيه كسي نكرده است.
3) ـ از قرار مذكور، بعضيها ادعا كردهاند كه رفتن من به پاريس به وسيلة آنان بوده، اين دروغ است. من پس از برگرداندنم از كويت، با مشورت احمد پاريس را انتخاب نمودم، زيرا در كشورهاي اسلامي احتمال راه ندادن بود؛ آنان تحت نفوذ شاه بودند ولي پاريس اين احتمال نبود.
4) ـ من در طول مدت نهضت و انقلاب به واسطة سالوسي و اسلام نمايي بعضي افراد ذكري از آنان كرده و تمجيدي نمودهام، كه بعد فهميدم از دغلبازي آنان اغفال شدهام. آن تمجيدها در حالي بود كه خود را به جمهوري اسلامي متعهد و وفادار مينماياندند، و نبايد از آن مسائل سو ء استفاده شود. و ميزان در هر كس حال فعلي او است.
روح الله الموسوي الخميني
سالگرد ارتحال بنیانگذار انقلاب اسلامی روح الله الموسوی الخمینی(ره)تسلیت باد
تو ای مادر که یک عمره دلت با غصه دم سازه
صبوری های تو مادر منو به گریه میندازی
مثل یک طفل خواب آلوده من محتاج آغوشم
از اون لالاییات مادر بخون بازم توی گوشم
برای سرنوشت من تو دلواپس ترین بودی
برای اشکهای من همیشه آستین بودی
تو ای همیشه غم خوارم تو ای مطرح ترین یارم
به نام نامی مادر همیشه دوستت دارم
مرابوسیدن پای تو کافیست
بهشتی زیر پای توست مادر
تقدیم به مامان گلم که بیشتر از همه دنیا دوسش دارم
پیامبر اکرم (ص)
هر کس پیشانی مادر خویش را ببوسد، از آتش جهنم دور می ماند . .
ای خدا ، این دلم ، این جانم ، روحم فقط تو را می خواهد.
دیگر طاقت ماندن در میان دنیا و دنیاییان را ندارد و می خواهد
از وادی پر از گناه و وادی ساده کوچ کند
و در وادی عشق و صفای روحانی فرود اید.ای انسانها ، روح ،
روح را الهی کنید ، از مسیر دنیا طلبی خارج و در مسیر رضای خدا وارد
شوید و رضای خدا را بطلبید.
وصیت می كنم به كسی كه او را بیش از حد دوست می دارم! به معبودم ! به معشوقم ! به امام موسی صدر! كسی كه او را مظهر علی می دانم! او را وارث حسین می خوانم! كسی كه رمز طایفه شیعه، و افتخار آن، و نماینده هزار و چهار صد سال درد، غم، حرمان، مبارزه، سرسختی، حق طلبی و بالأخره شهادت است! آری به امام موسی وصیت می كنم …
برای مرگ آماده شده ام و این امری است طبیعی كه مدتهاست با آن آشنا شده ام. ولی برای اولین بار وصیت میكنم. خوشحالم كه در چنین راهی به شهادت می رسم. خوشحالم كه از عالم و ما فیها بریده ام. همه چیز را ترك گفته ام. علایق را زیر پا گذاشته ام. قید و بندها را پاره كرده ام. دنیا و ما فیها را سه طلاقه گفته ام و با آغوش باز به استقبال شهادت میروم.
از اینكه به لبنان آمدم و پنج یا شش سال با مشكلاتی سخت دست به گریبان بوده ام، متأسف نیستم. از اینكه آمریكا را ترك گفتم، از اینكه دنیای لذات و راحت طلبی را پشت سر گذاشتم، از اینكه دنیای علم را فراموش كردم، از اینكه از همه زیبائیها و خاطره زن عزیز و فرزندان دلبندم گذشته ام، متأسف نیستم …
از آن دنیای مادی و راحت طلبی گذشتم و به دنیای درد، محرومیت، رنج، شكست، اتهام، فقر و تنهایی قدم گذاشتم. با محرومیت همنشین شدم. با دردمندان و شكسته دلان هم آواز گشتم.
از دنیای سرمایه داران و ستمگران گذشتم و به عالم محرومین و مظلومین وارد شدم. با تمام این احوال متأسف نیستم …
تو ای محبوب من، دنیایی جدید به من گشودی كه خدای بزرگ مرا بهتر و بیشتر آزمایش كند. تو به من مجال دادی تا پروانه شوم، تا بسوزم، تا نور برسانم، تا عشق بورزم، تا قدرتهای بی نظیر انسانی خود را به ظهور برسانم، از شرق به غرب و از شمال تا جنوب لبنان را زیر پا بگذارم و ارزشهای الهی را به همگان عرضه كنم، تا راهی جدید و قوی و الهی بنمایانم، تا مظهر باشم، تا عشق شوم، تا نور گردم، از وجود خود جدا شوم و در اجتماع حل گردم، تا دیگر خود را نبینم و خود را نخواهم، جز محبوب كسی را نبینم، جز عشق و فداكاری طریقی نگزینم، تا با مرگ آشنا و دوست گردم و از تمام قید و بندهی مادی آزاد شوم…
تو ای محبوب من رمز طایفه ای، و درد و رنج هزار و چهار صد ساله را به دوش می كشی، اتهام و تهمت و هجوم و نفرین و ناسزای هزار و چهار صد سال را همچنان تحمل می كنی، كینه های گذشته و دشمنی های تاریخی و حقد و حسدهای جهان سوز را بر جان می پذیری، تو فداكاری می کنی، تو از همه چیز خود می گذری، تو حیات و هستی خود را فدای هدف و اجتماع انسانها می كنی، و دشمنانت در عوض دشنام می دهند و خیانت می كنند، به تو تهمتهای دروغ می زنند و مردم جاهل را بر تو می شورانند، و تو ای امام لحظه ای از حق منحرف نمی شوی و عمل به مثل انجام نمی دهی و همچون كوه در مقابل طوفان حوادث آرام و مطمئن به سوی حقیقت و كمال و قدم بر می داری، از این نظر تو نماینده علی (ع) و وارث حسینی… و من افتخار می كنم كه در ركابت مبارزه می كنم و در راه پر افتخارت شربت شهادت می نوشم…
مصطفی چمران
اقا سلام
اقا سلام حال شما خوبه ، این هفته جمعه منتظرت باشیم ؟
از دوری ات همیشه ملالی هست ، تا کی عزیز ،
بی خبرت باشیم ؟ دستی بکش به روی تمام شهر ،
اینجا هوا همیشه مه الود است.حالا که پشت این همه دیواریم ،
اقا چگونه در نظرت باشیم ؟ مادر همیشه بعد نماز صبح ،
بعد از دعای سبز فرج می گفت:می شد که جزء قافله ی
سیصد یا جزء سیزده نفرت باشیم ؟ تهران - به سمت عشق ، ولیعصر ،
جای شما دو مرتبه خالی تر تو نیستی و دور بر نامت ،
هستیم که تا که دور و برت باشیم ما را ببخش که گرچه مه الودیم ،
ما را که از گناه خود ابریم ما را که هیچ وقت نمی خواهیم از
مایه های دردسرت باشیم این روزها همیشه کسی در باد می خواند،
افتابی نامت را گفتی که پشت ابر نمی مانی ،
این هفته جمعه منتظرت باشیم؟!
نمیدانم حرف هایی که می خواهم بنویسم
تکراری است یا برای شما تازگی دارد،اما خوب هرچه باشد
ما توی دنیای خودمان هستیم.دنیایی که ما در ان هستیم
دیوارهایش سقف ندارد و خانه های ان را به غارت برده اند
و محله های ان را با لودر و بولدوزر صاف کرده اند و دور ان
سیم خاردار کشیده اند که روی ان نوشته شده " الغام " یعنی مین.
توی کوچه هایش از شیک ترین اتومبیلها چیزی جز تکه ای اهن پاره
نمانده است و حضوری اتومبیلی شیک در کوچه ها یا خیابانهایش
حالتی مسخره دارد و توی این کوچه ها بهترین ماشینها یک ریال
ارزش ندارد.در این دنیا دیگر از ژیگولهای مقوایی خبری نیست
و کسی اگر بخواهد لاف مردانگی بزند یک پول سیاه هم
خریدار نخواهد داست. اینجا از دورنگی دروغ خبری نیست.
از ادمهایی که از منزلت ادمیت فقط جسمش را به
ارث بردند خبری نیست. و اینجا از غربت خدا خبری نیست.
زیرا انها که مرد بودند و در خیابانها جنگیدند هنوز هم
اوازشان در خیابان به گوش می رسد و نامشان ورد زبانهاست.
جاذبه ی خاک به ماندن میخواند،و ان عهد باطنی،به رفتن......
عقل به ماندن می خواند،و عشق به رفتن..........
و این هردو را خداوند افریده است تا وجود انسان،
در اوارگی و حیرت میان عقل و عشق معنا شود.
شهید اوینی
اینجا مزار عشق است
باپا و سر قدم نه ای رهگذر
در اینجا اهسته تر قدم نه!
حسین سر سلسله ی شیداییان عشق است
و شیدایی را به هر کس نمی بخشد.
شیدایی حق پاداش از خود گذشتگی است
اما خود پرستان مفتون شیطانند ان نیز جنون است
اما از ان جنون تا این شیدایی امانت داران امانت ازلی، فاصله
از زمین تا اسمان است.
ای خدا بزرگ ، انچنان عشق خود را در دل ما جایگزین کن که جایی برای
دیگری باقی نماند.انچنان روح ما را تسخیر کن که هوای دیگری نکند.
انچنان همه ی هستی ما را از وجود خود پر کن که از
همه کس و از همه چیز بی نیاز باشیم . انقدر به ما معرفت ده که
جز تو کسی را نپرستیم ، انقدر به ما عزت ده تا در برابر
هیچ طاغوتی به زمین نیوفتیم . انقدر به ما شجاعت ده که
در مقابل هیچ ظلمی تسلیم نشویم.ای خدای من !
ای دوست ازلی و ابدی من ! ای انیس شب های تار من !
ای مونس دردها و غم های من ! ای انکه مرا خلق کردی !
ای انکه عشق خود را در دل من نهادی ! ای انکه راهی
جز به سوی تو ندارم ! ای خدای علی(ع) !
ای خدای بی پناهان ! ای خدای قلب های شکسته !
ای خدای روح های تنها ! تو مرا از همه چیز و همه کس کفایت کن.
سراپای هستی ام را انچنان به خود مشغول بدار که جز به تو
نیاندیشم و جز تو چیزی نخواهم.
پندار ما ین است که ما مانده ایم و شهدا رفته اند
اما حقیقت این است که زمان ما را
با خود برده است و شهدا مانده اند
ذره ذره غبار دلت را به اب اروند بسپار. مبادا اب بنوشی.
اینجا سرزمین حاجیان لب تشنه است.اینجا حج حسینیان زمان
کامل می شود. انان که به جای گشتن بر دور کعبه ی سنگی
به ندای حق لبیک گفتند و در کربلا همچون ستارگان در طواف
خورشید برگرد امام عشق طواف کردند با اب اروند غسل احرام کن.
نیت کردی ، توبه کردی ، اشک ریختی ، غسل کردی ، احرام بستی ،
قربانی کردی......... حجت تمام و حجت تمام ، اما.....هنوز لب تشنه ای
هاجروار صفا و مروه را نه هفت بار ، هزار بار هروله می روی.
نه به دنبال اب ،تشنه ی قطره ای اب زلال معرفت و نوری.
حجت قبول
التماس دعــــــــا
شلمچه
پرنده ها از بی ابی له له می زدند و نخل ها از عطش به خود می پیچیدند،
گویی فرات هیچ گاه ان ها را سیراب نکرده بود ،
دنیا تشنه " حسین علیه السلام "
بود و فرزند " فاطمه سلام لله علیها " بشریت را
به زلال جاری خود می خواند
" هل من ناصر ینصرنی ".
۷۲ تن سیراب از رودی شدند که "زینب" فرزند
دیگر " فاطمه سلام لله علیها "،
" راوی " ان شد تا پرنده ها و نخل ها و همه انسانهای روی زمین،
عطش خود را به نام " حسین " فروبنشانند.
هزارو چهارصد سال گذشت.......
(شلمچه)چشمه ی کربلا بار دیگر از زمین جوشید
و هزاران " یا حسین گو " جهان را
سیراب از نام حسین علیه السلام کردند و این بار نیز زینبیان،
راوی " قبله حسین علیه السلام " و قبله حسینیان شدند.
قرار بود بهش درجه ی سر لشگری بدهند.گفتیم:خب به سلامتی،
مبارکه بابا
خندید.تند و سریع گفت:خوشحالم،اما درجه گرفتن ارتقای سازمانی
نیست.وقتی اقا درجه رو بذارن رو دوشم،حس میکنم ازم راضین.
وقتی که ایشون راضی باشن،امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف)
هم راضین همین برام بسه.انگار مزد تمام سالهای جنگ رو
یک جا بهم دادن.
سلام بر حسین...
یکی یکی بعد از نوشیدن اب ،لیوان خالی را به سقا می دادیم و اصرار
داشتیم چیزی بگوییم،مثل عبارت:سلام بر حسین،لعنت بر یزید.منتهی
چیزی که تا حالا کسی نگفته باشد.یکی میگفت:"سلام بر
حسین،لعنت بر صدام" اما از همه با مزه تر عبارت:"سلام بر حسین،جفتک
بر یزید"بود که بعضی ها همیشه همین را میگفتند.
خوش به حالشون چه حال و هوایی داشتن.اجرشون با حسین
هفته ازاد سازی خرمشهر مبارک
مناجات
پروردگارا!تو بهترین چشم را به من دادی،
امابد استفاده کردم و با خطا نگریستم.
بهترین گوش را به من دادی،اما به گفت و گوی
باطل و بد گوش دادم.بهترین زبان را به ،
من دادی.اما من به حرفهای بیهوده ان،
رابه کار بردم.بهترین دست را به من دادی.
اما بر خلاف راه تو حرکت کرد.بهترین پا،
را دادی،اما بازم افسوس.
بهترین عقل را به من دادی،اما لحظه ای.
تفکر نکردم.که از کجا امده ام و به
کجا میروم و چه کسی مرا اورده و
مرا میبرد!
خدایا من بنده ای گنه کار بیش نیستم خودت به بزرگی و
جلالت و بخششت و مهربانیت مرا ببخش که تو بزرگ و دانایی.
چزابه
میخواهی ،اسمان دلت را از ابرهای سیاه تردید پاکم کنی؟
میخواهی همچون زلال ابی اب پاک
شوی و به خیل روندگان طریق عشق بپیوندی؟
میخواهی چشمهایت به دریچه نور و روشنایی باز
شود و ندیده ها را ببینی و عاشق شوی؟ باشد...،
میگویم به سرزمین توبه تقصیر برو. به
چزابه..... سر به خاکبسای و توبه کن.
اگر عمری گنه کردی مشو نومید از رحمت، تو،
توبه نامه را بنویس.
امضا کردنش با صاحب حق
الا ای مسافر درنگی!
هان ای زائر سرزمینهای الاله های غریب کمی تامل کن
با تو حرفی دارم میخواهم یاداوریت کنم.
مطمئنم از سر شوق این روزها فکرت همه جا پر میکشد
می خواهم یاد اوریت کنم که تو عازم (بهشتی)
همان بهشتی که به " بها " دهندش!
باخود چه کرده ای که از میان این همه طالب برای تو
دعوت نامه رسید؟ چقدر به حال تو حسرت می خورم
که افلاکیان برای هفته ای زنجیرهای دنیا را از پاهایت گشوده اند.
برای هفته ای از غرور لعنتی این دنیای حیله گر،
و ازملاقات بازیگران ریا کارش معافی!
قدرش را بدان.این یک هفته عشق بازی ان چنان سریع میگذرد
که وقتی چشم باز میکنی خود را میابی در حالیکه صورت
به شیشه سرد قطار گذاشته ای و باز دنیایی
که به استقبالت امده و باز روزمرگی ها ،اما دلت؟!
دلت را جا گذاشتی؟!
تو عازم بیابانهای به ظاهر پستی شده ای که از
عرش خدا مرتفع تر است.ای زائر سرزمین بزگ مردان بی نشان.
که هر صبح ندای " یازهرا " وهر شام نجوای " العفو " بر می خیزد .
اگرگامهای برهنه ات
در بهشت شلمچه نهادی.......
اگر نیمه دو کوهه در حسینیه حاج همت
خلوت کردی.......
اگر در سه راهی شهادت طلائیه
شکسته شدی.......
اگر در سوگ فاجعه هویزه بغض در
گلویت خشکید.......
اگر بر روی رمل های قتلگاه " فکه " به یاد قتلگاه حسین،
زیارت عاشورا خواندی.
اگر در کنار ساحل اروند وحشی به مظلومیت شهدای غواص
ناله سر دادی.......
قسمت میدهم به قداست کلمه " شهادت " که در همه ی
این لحظه ها یاد ما هم باش یاد همه ی انها که دلشان را
همراه تو روانه کردند.اما وجودشان را نتوانستند از چنگال روز مرگی ها
خلاص کنند و باز هم مثل همیشه از قافله عقب ماندند.
ای شقایقهای اتش گرفته
دل خونین ما شقایقی است که داغ شهادت شما را برخود دارد
ایا ان روز نیز خواهد رسید که بلبلی دیگر در وصف ما سرود
شهادت بسراید
شهید اوینی
